شما اینجا هستید: خانهیادداشت

به‌رغم تمامِ مشکلات و بحران‌هایی که در اقتصادِ ایران بروز کرده است؛ اما به نظر می‌رسد که هیچ‌کدام از این بحران‌ها به اندازه‌ی «بحرانِ تأمینِ اجتماعی و صندوق‌هایِ بازنشستگی» آینده‌ی اقتصادِ ایران را به چالش نمی‌کشد. چرا که مثلاً «تحریمِ فروشِ نفت و بانکِ مرکزی» با وجود فشارهای بسیار زیادی که به ساختارِ اقتصادی کشور وارد کرده است، اما یقیناً ماندگار نخواهد بود و دیر یا زود رفع خواهد شد. اما بحرانِ بازنشستگی «آینده‌ی اقتصاد ایران» را به چالش می‌کشد. چرا که روز به روز به تعداد بازنشستگان و مستمری‌بگیران صندوق‌هایِ بازنشستگی اضافه می‌شود و بار مالی بیش‌تری بر این صندوق‌ها تحمیل می‌شود. 

سیمره، بخارای لرستان و کیانوش رستمی، ادیبی که دهباشی‌وار منتشر می‌کند...

از زمانی که دکتر کیانوش رستمی، نگارنده‌ی پرتوان و خستگی‌ناپذیر سیمره را می‌شناسم، هماره دست به قلم و صفحه کلید بوده است. او نوشتن را عاشقانه می‌داند و عاقلانه می‌نگارد. خط به خط نکات را مو به مو ویرایش و واژگان را با رعایت اصول ادبی خاص خود تبدیل به جملاتی نغز و شیرین می‌نماید که بنده آن را ژانر کیانوش می‌نامم.

اغراق نیست اگر او را دهباشی لرستان لقب دهیم چرا که دهباشی وار و بدون آن‌که کیسه‌ای از بهر نان و نام دوخته باشد، قبای روزنامه‌نگاری را به تن کرده و بیش از دو دهه از عمر خود را صرف این امر و آگاهی بخشی به عموم مردم و مسئولان کرده‌است.

 با وجود تمام کاستی‌ها و مشکلات پیش‌روی صنعت چاپ و نشر، هماره دغدغه‌ی او انتشار مداوم سیمره در کنار بیان مطالبات اجتماعی مردم و مسائل مربوط به حوزه‌ی علم و فرهنگ بوده است.

در مورد خلقیات ما ایرانیان زیاد گفته‌اند. از مسافران و گردشگران تا سفیران کشورهای خارجی و هرکسی که به هر دلیلی گذرش به ایران افتاده در مورد رفتار جمعی و فردی ما ایرانیان قلم فرسایی کرده است. از صفات بد و زننده تا صفات خوب و مثبت را ذکر کرده‌اند. متفکران و اندیشمندان ما نیز در مورد رفتار جمعی ما دیدگاه‌ها و نظریات مختلفی ارائه داده‌اند. یکی از این نظرات سازگاری ایرانی است که توسط شادوران بازرگان ارائه شده است.

روزنامه‌نگاری در اکثر نقاط جهان حرفه‌ای پرمخاطره است. این مخاطره زمانی سیرصعودی پیدا می‌کند که روزنامه‌نگار برحسب شناختِ خویش و احترام به مواضع اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی همگان موضعی غیرمتصلب و تکثرگرا داشته باشد.

پانصد شماره دوام آوردن یک نشریه آن‌هم از نوع غیروابسته و نابرخوردار از حمایت‌ها و رانت‌های خاص و دارای گونه‌ای خط‌مشی که «صاحب‌اختیاران اندیشه» را خوش نمی‌آید، کاریست بس دشوار که از سویی به دانش دقیق روزنامه‌نگاری و رویکرد و منش مستدل و معتدل حقیقت‌گرا نیاز دارد و از دیگر‌سو به دنده‌ی قرص و اراده‌ی مستحکم که نوع مرغوب این هردو نزد «سیمره‌ای‌ها» از مدیرمسئول و سردبیرش - دکتر کیانوش رستمی چهره‌ی خوشنام ژورنالیسم لرستان با وجهه‌ای سراسری- گرفته تا یکایک همراهان و همکاران گرامی وی در زمینه‌های مختلف، یافت می‌آید.

انتشار 500 شماره، در قواره‌ی کیفی سیمره، آن هم بر بستری چون فضای بندبازی که با هر لغزش حتا کوچک می‌تواند به سقوطی آزاد بینجامد، کاری ساده نیست و بنابر این باید بر این همت و سخت‌جانی ارج نهاد. 

ظریفی می‌گوید: روزنامه‌نگاری شبیه غرق شدن در اقیانوس شکلات است؛ با رضایت‌مندی و لذت بردن از آن‌چه به امید اثرگذاری می‌نویسی ولی معلوم نیست این شکلات خوش‌مزه در کجا تو را به موج‌های خروشان و پرتلاطم خود بسپارد! 

بحث ایمان دگر و جوهر ایمان دگر است 

جامه پاکی دگر و پاکی دامان دگر است

کس ندیدیم که انکار کند وجدان را 

حرف وجدان دگر و گوهر وجدان دگر است 

«وقتی افراد بی‌نظم منظم شدند، فقر کم شد، دزدی کم شد، بی‌اخلاقی کم شد آن وقت می‌گوییم دین این جامعه درست است.» (امام موسی صدر)

درجوامع مدرن امروزی مفاهیم انضباط اجتماعی و محرک درونی انگیزه‌ی کاری (وجدان) به عنوان عوامل بسترساز توسعه، دارای جایگاه و اعتبار خاص هستند. تمام نظریه‌هایی که درصدد توصیف یک جامعه‌ی سالم و کارآ هستند، هویت‌سازی و جایگاه‌بخشی به این مفاهیم را یک اصل و ضرورت می‌دانند. دراین جوامع روبه پیش‌رفت و توسعه؛ کارآمدی افزایش بهره‌وری و تولید در جامعه نیازمند باور به فرهنگ کار، تلاش و قداست‌بخشی به این باور است. ابزار درونی کردن ارزش کار و یا ارزش نهادینه کردن فرهنگ جدیت درکار تنها چاره‌ی افزایش راندمان تولید و توانمندی در جامعه به شمار می‌آید. اگر در جامعه دینی ما (که معتقد به ارزش‌های الهی است و چنین ارزش‌هایی اولی‌تر؛ عامل و مشوق به وجدان کاری و انظباط اجتماعی می‌باشد) این موضوع کم‌رنگ و بی‌جان خود را نشان می‌دهد و در بیش‌تر حوزه‌های کاری  مواجه با پدیده عدم وجدان کاری و ضعف اخلاق اجتماعی هستیم باید این افول را در قالب نظریات جامعه‌شناسی (نظریه آنومی یا بی‌هنجاری و نظریه تقدس دورکیم، نظریه عدم تطابق ابزار و وسایل با اهداف مرتن و ..) 

توسعه یک پدیده‌ي اجتماعی است؛ مفهوم توسعه (Development) هرچند عمدتاً با اقتصاد گره خورده است اما تحولات گفتمانی توسعه در دوره‌های مختلف حیات انسانی بیانگر عبور انسان از رویکرد تک‌محوری به چندمحوری در این رابطه بوده‌است. به دیگر سخن؛ گرچه اقتصاد همیشه یکی از مهم‌ترین محورهای توسعه در همه‌ی کشورهای مختلف بوده‌است اما عبور از اقتصاد به حوزه‌های دیگر انسانی که مهم‌ترین آن‌ها فرهنگ و ارتباطات است یکی از مهم‌ترین تحولات گفتمانی در حوزه‌ی توسعه بوده که در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم و به ویژه در دو دهه‌ی پایانی قرن بیستم به شدت مورد توجه بوده‌است.

 1- تاریخ نخوانده است وگرنه از آن عبرت می‌گرفت. نه از «جیمی کارتر» خبر دارد و نه از پیشینه و پیدایش «دلار» آگاه است. انگار آمده است تا در درازمدت اعتبار آمریکا را به هدر بدهد و از پیشتازی آن در عرصه‌های مختلف جلوگیری کند. دونالد ترامپ که اکنون سرمست قدرت است و با سیاست‌های غیرقابل پیش‌بینی‌اش هر روز موضع‌گیری جدیدی را به جهانیان عرضه می‌کند، با اظهارات متناقض و خروج از عهدنامه‌های بین‌المللی و تنش‌زایی با غول‌های اقتصادی چون چین و هند، آگاهانه یا ناآگاهانه در درازمدت، اضمحلال و تضعیف بنای دولت آمریکا را در دنیا نشانه رفته است!

الف: خنده، پاسخی فیزیولوژیک ( ژست و صدا) به آن چیزی است که در نظر انسان جوک یا لطیفه یا شوخ طبعی باشد. خنده نوعی رهاسازی انرژی‌هایی است که آزاد نشده و ذخیره گردیده است. خنده باعث کاهش تنش و استرس، افزایش انرژی، کاهش درد و خلاصه مجموعه‌ای از فواید است.

ب: خندوانه، برنامه‌ای که رامبد جوان را هرچه بیش‌تر به شهرت و محبوبیت رساند، برنامه‌ای بود از ژانر کمدی به همراه مصاحبه و مسابقه.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004