حشمتاله آزادبخت: سالها با گلویی پر سنگ، با صدایی پر بغض زندگی را تاب آورد. با آتشفشان سینهاش که هیچگاه به انفجار منجر نشد. همان که روزگاری دست هیچ اندوهی و پای هیچ گلویی به بالای آوازش نمیرسید. سالها مردمی در گرمی صدایش گوش شدند و لذت بردند. ادامه را بخوانید »
بهزاد خالوندی* رضا سقایی همیشه برایم یک اسطوره بوده و از بچگی یک دل نه صد دل شیفته و شیدای صدای زلال و چپ کوک او بودهام. از وقتی خبر مرگش را شنیدهام غمی جانسوز همهی وجودم را فراگرفته، انگار عزیزی بیمانند را از دست دادهام. از سالیان دور عاشق «بزران» و «دایه دایه»اش بودم و صدها و شاید هزارن بار آنها را با گوش جان شنیدهام. ادامه را بخوانید »
کرمرضا تاجمهر: دیگر عادتمان شده که هر چند وقت یک بار در یکی از نشریات محلی استان نقدی و گلایهای بر عملکرد صدا و سیمای لرستان بخوانیم و یکی- دو هفته بعد هم جوابیهای از طرف آنها در دفاع از خودشان و در آخر هم هیچ! روند، همان روند است و به اصطلاح انگار این همه موضعگیری، تنها و تنها آب در هاون کوبیدن است و بس! آنها راه خودشان را میروند… اما از آنجا که رسالت مطبوعات در کنار اطلاعرسانی، نقد عملکرد نهادهای مختلف هم میباشد بر خود واجب میدانم نکاتی را در این زمینه یادآور شوم، ادامه را بخوانید »
فقدان ستارهی هنر آواز زاگرس، زندهیاد سقایی را به عموم عاشقان موسیقی تسلیت میگوییم. علیاکبر شکارچی، ایرج رحمانپور، علیرضا فرزین، سهراب آزادی، محمدحسین آزادبخت، علی گودرزیان، کیانوش رستمی، حسن نوری، دکتر فتحالله شفیعزاده، کرم دوستی، علی امرایی، مراد سپهوند، ناصر غلامرضایی، وحید موساییان، پرویز گراوند، سعید سروش، امین عباسی، حامد فیضیان، حجت شیرازی، نامدار محمدپور، رضا اقبالی، ولی عبدی، حسین بهاروند، محمد عینی تاری، یزدان احمدی، شهرام شرفی، افشین چگنی.
درریغای دردناک دوستان و آشنایان پشت تلفن یکریز وقوع فاجعه را تکرار میکرد.
زاگرس یکریز در گوشم ناله میکند، رضا سقایی حالا دیگر مریض زمینگیر روی تخت یک خانواده نیست، رضا رها شد تا حالا عزیز شانههای همهی مردم و نور چشمی دیار چخماق و شقایق شود، ادامه را بخوانید »
مردم هنر دوست ایران! لرستانیهای عزیز هنرپرور! ذهن و گوشِ هوشِ شما و فرزندانتان در سراسر ایران با نغمهخوانی در صدای چپکوک سقایی به موسیقی لری آشنا شد. او با تهیدستی و صبوری در طول عمر پربارشان نهال موسیقی لری را در جان شیفتهی شما غرس کرد. اکنون بسیار متأسفم که سُرنا نوازان لرستان در سوگ او بایستی”ساز چپی” بنوازند. ای سُرنا نوازان! ساز چپی را جُفتجُفت بنوازید. دُهل را با ریتم “سحری”بنوازید. ادامه را بخوانید »
به گزارش سایت خانهی موسیقی، رضا سقایی، خوانندهی پیشکسوت موسیقی لری که سالها از بیماری رنج میبرد از ده روز پیش به علت سکته مغزی در بیمارستان ساسان تهران بستری شده بود، صبح روز یکشنبه در این بیمارستان درگذشت.
رضا سقایی متولد ۱۳۱۸ در خرمآباد بود و در طول زندگی هنریاش با هنرمندانی همچون علیاکبر شکارچی، مجتبی میرزاده و فرج علیپور همکاری داشت.
لازم به ذکر است در سال ۸۶، ترانه “دایه دایه” تنظیم مجتبی میرزاده و با صدای سقایی جزو آثار فاخر و ماندگار یکصد سال اخیر موسیقی ایران به ثبت رسید.
سیمره درگذشت سقایی را به خانواده آن مرحوم و جامعه موسیقی ایران تسلیت میگوید. در شمارهی ۱۴۴ سیمره که سه شنبه چاپ میشود، در مورد زندهیاد سقایی بیشتر خواهیم نوشت..
گودرز گودرزی: ده / دوازده روز که از اسفند میگذشت، بوی تعطیلی دماغ ما بچهها را پر میکرد. معلمها هم بدشان نمیآمد هر چه زودتر مدارس تعطیل بشوند! هر روز صبح، یکی از بچههای کلاس روی تختهی سیاه، درشت و خوانا روزهای مانده به عید را هم برای ما و هم برای معلمها یادآور میشد: ۱۸ روز تا عید… ۱۷ روز… ۱۴ روز … اشتیاق معلمها برای زودتر تعطیل کردن، کمتر از شوق و ذوق ما نبود! آنها نمیتوانستند ما را وادار به نیامدن کنند؛ ما اما بنا به مقتضیات سنی، حس و حالمان را بیرون میریختیم و فاش میساختیم! تق و لق کردن مدرسه از روز بیستم اسفند، حالت جدیتری به خود میگرفت؛ حالا دیگر از طرف مدرسه تکالیف عید را دادهبودند و وضع دو جبههی: معلم/ محصل روشن شدهبود. هنوز تا پایان سال هفت/ هشت روز باقی بود که مدارس عملاً رنگ و بوی تعطیلی به خود میگرفتند؛ در کلاسها بیشتر از چهار/ پنج نفر حاضر نمیشدند؛ و اغلب کلاسها نیز بدون معلم دایر میشد؛ این بود که بچههای چند کلاس را در یک کلاس جمع کرده و معلمی که به اصطلاح جُربزهاش را نداشت تا این روزهای آخر سال را به مدرسه نیاید، بدون انگیزه به کلاس میآمد و وقت را با گفتن جوک و خاطره و مانند آن سپری میکردند. ادامه را بخوانید »
زنبق پایدار: استان لرستان به واسطهی وضعیت خاص جغرافیایی و تنوع آب و هوایی در تمام فصول سال میتواند پذیرای گردشگران بیشماری از سراسر کشور با مقاصد مختلف و زمینههای متعدد گردشگری باشد. وجود چشماندازهای بینظیر و استثنایی همانند: آثار و بناهای باستانی و تاریخی با ارزش جهانی، آبشارهای متعدد، دریاچه و تالابها، سرابها و چشمهسارهای فراوان، جنگلهای انبوه و ارتفاعات زیبا و برفگیر و نیز فرهنگ، رسوم و مراسم آیینی مختلف و متنوع تنها قسمتی از قابلیتهای توریستی استان لرستان است که در صورت فراهم نمودن زمینهها و ایجاد زیرساختهای لازم گردشگری میتواند موجبات گسیل خیل عظیمی از گردشگران داخلی و حتا خارجی را فراهم آورد. ادامه را بخوانید »
آرش طولابی: با استناد به منابع، پیدایش تعزیه به عنوان شیوهی بیانی سوگواری حسین(ع) چهار سال پس از واقعهی کربلا اتفاق افتاد و آن زمانی بود که شماری از یاران حسین(ع) که پیشتر از یاری او سر بر تافته بودند، اظهار پشیمانی کردند و دور هم گرد آمدند تا به حمایت و تجلیل از حسین(ع) و یاران شهید او برآیند. اینان در تاریخ به توابین (توبهگران) شهرت یافتند. در صدر آنان سلیمان بن صرد خزاعی قرار داشت، توابین اعتقاد داشتند که تنها با گرفتن انتقام خون حسین(ع) میتوانند، توبهی واقعی کنند. سلیمان بن صرد و یارانش، که بیش از شش هزار تن بودند، در سال ۶۵ ق از نخیله عازم زیارت قبر حسین(ع) شدند و یک شب و روز در آنجا ماندند. در حالی که یکباره بانگ برآوردند و گریستند که تا آن تاریخ بیسابقه بود. ادامه را بخوانید »
