نازاری و بازارِ غزل بی تو کساته سر کیچهی عشقت دل عاشق وِ رِقاته
دونم وِ خدا کشکله شیرازیِ عشقی فالی زَم وِ حافظ وِ مِ گُت شاخِ نِواته
هیرو کِ سویرِ تشِ عشقِت جگرم سوخت او چالِ سرِ زنجِ تو جا آوِ حیاته
رسوایِ غم تونِم لاتِ ولاتِم
دارایی مِ سیتو دِلی بیدسلاته
کم ساو وِ برمِت بَزِ چی تیخِ قصاوی
زیتِر بجمی مِل مِنِ دی دل انگلاته
اَر دشمِ اُما پشتِ سرم حرف گنی زَ
تارِش کِن و هِری بَزِ وِش چونکه قوراته
مووی کِ بَمیرم دِ غمت یاگه بَمونم
مِل ونْمه وِلا بی نقِ نَق هرچه صلاته
دیوِل گپِ عشقن نِمووه سی همهکس گُت
تی بورکه چولو گُتنِ راز قِواته
دِل آینه عشقت بی و اِشکِس دِ جگایی
وختی کِ سِر قافیه جا بَردِ خراته
کشکول و توَرزینِ مِ بی، او چَش و بِرمت
دوریشم و یاهوی مِ سی خالِ سیاته
شَنیار اساره شوِ تاری سرِ خرمِ
خوت ماهی و ماچی دِ گلِ ری تو زکاته
ار مِئسه دِلم سر رهِ تو میکه عریوه
دلگیر نووی لیوه قصهش چوی صلواته
عابد میرزاییان چگنی
پینویسها:
کساته: کساد است/ کیچه:کوچه/ رقات: ردیف، صف/ دونم:میدانم/ کشکله شیرازی: نوعی موسیقی محلی لرستان/ فالی زَم: فالی زدم/ گت: گفت/ شاخنوات:شاخه نبات، نام معشوقهی حافظ/ سویر: عطش/ زنج: زِنخ، چانه/ آو حیات: آب حیات/ تونم: توام/ لات ولات: سینه چاک مردم/ بیدسلات: بی دست و پا، ضعیف و ناتوان/ ساو: تاب/ برم: ابرو/ بزِ: بزن/ تیخ قصاو: تیغ قصاب/ زیتر: زودتر/ بجمی: بجنب، عجله کن/ مِل:گردن/ انگلات: معطل/ اُما: آمد/ گَن: بد/ قورات: مغرور، یاوهگو/ مووی: میگویی/ بی نقِنَق: بدون سر و صدا/ صلات: مصلحت/ دیول: بدون دلیل/ گپ: حرف، سخن/ نمووه: نمیشود/ تی: پیش، نزد/ بورکه چولو: آدم سخنچین بی اصل و نسب/ قوات: نادرست/ دِ: از/ جگایی: جدایی/ برز: بلند/ خرات: گرد/ تورزین: تبر زین/ شنیار: کسی که با آشیر(شن) خرمن را به باد میدهد و کاه را از دانه جدا میکند/اساره: ستاره/ خرمِ: خرمان/ مئسه: میایستد/ نووی: نشوی/ لیوه: دیوانه/