مرداد ۲۹

شاه‌پور لطفی:  در روز خبرنگار خبر آمد که خبری از نگار در راه است، درست روز هفدهم مرداد بود که ریاست جمهور در یک خبر مسرت بخش با اعلام این‌که تمام خبرنگاران مُفتی و با پول بیت‌المال به سفر مشهدالرضا بروند. به‌محض درج خبر ، تمام شنوندگان غیرخبرنگار هم دهانشان به مقدار قابل توجهی بزاق ترشح کرد و غبطه‌ها خوردند از این‌که چرا آنان خبرنگار نشده‌اند؛ -کاری تفننی و ساده- تا به چنین روزی مزد زحماتشان را کف دستشان بگذارند. همه‌ی ما کشکول و ضبط و خودکار و کاغذ یارانه‌ای به دوش جار زدیم که ما خبرنگاریم ، شاخ و شانه‌کشان اعلام کردیم که به پابوس امام غریب می‌رویم . ما خبرنگاران جان‌نثار برای اولین‌بار بود که از زور مسرت در جلد خویش نمی‌گنجیدیم ، تازه داشتیم پوست می‌انداختیم که به‌پیوست همین خبر خبر دیگری آمد که پاداش خبرنگاران عزیز نقداً و داخل پاکت عرضه می‌شود . با خوش‌حالی و شکمی که هنوز هم بوی صابون گلنار می‌دهد به‌خود گفتیم «تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بود» وقت آن است که ما نیز جیره و مواجبی به‌خاطر زگیل‌بازی و خبر تهیه‌کنندگی‌مان به جیب بزنیم با هول و ولا سجل‌هایمان را فکس کردیم و به خود بارها بالیدیم اما باز خبر آمد که فقط آن‌دسته از خبرنگارانی که متأهل هستند و زوجه اختیار کرده‌اند مشمول این طرح می‌شوند و ما تمام مجردها از این‌که تا به‌حال بی‌اختیار زوج یا زوجه اختیار نکرده‌ایم ته دلمان گفت «تق» اما آن‌دسته از خبرنگارانی هم که متأهل هستند خیلی خوش‌بین نباشند چرا که ما با همه‌ی عظمتمان پیش دماغ (بینی) می‌کنیم برای تعدیل آنان که این ودیعه را دریافت می‌کنند خبر بعدی این باشد که صرفاً این پاداش شامل خبرنگاران متأهلی می‌شود که یک گوش داشته باشند؛ نه این‌که دو گوش باشند که یکی «در» و دیگری «دروازه» که در آن‌صورت درصد گوش به فرمانی و اطمینانشان کم می‌شود اما حال از میان آن‌هایی هم که یک گوش دارند مهم این است که گوش چپ ندارند یا گوش راست. و به احتمال شبیه‌سازی شده به یقین آن‌هایی که گوش راست ندارند نیز از زیر این طرح فخیمه‌ی چرب و چیلی خود به خود خارج می‌شوند و حال باید به خبرنگارانی که چپ گوش نیستند، تبریک گفت. بیتی پر چرب: خوشا به‌حال آنان که راست‌گوشند بدا به‌حال آنان که ناراست گوشند در پایان برای تعمیر به موقع افکار عمومی و خالی کردن بزاق دهان آن‌هایی که خبرنگار نیستند بگویم که ان‌شاالله از سال آینده اگر شد پاداش‌هایمان را با هم ضرب و تقسیم می‌کنیم. انوشه باشید -

نظر دهید